Wykład III
ŚWIADOMOŚĆ DUCHOWA
W okresie spokojnym, po burzy - duszę oczekują wielkie zdarzenia. Pamiętaj o tym, duszo, śród wielkiej burzy niepokojów duchowych, która wali wszystkie żerdzie, wyrywa wszystko w czym ty znajdowałaś oparcie,
i która ci każe sądzić, że wszystko już jest obalone oprócz ciebie jednej - i że pozostałaś sama, bez żadnej pociechy i podpory. Bo mianowicie w tym mgnieniu rozpaczy duchowej, kiedy wszystko ci zostało odjęte - oto schodzi ku tobie świat niewypowiedziany, który nigdy cię nie opuści i dla którego warto znieść tysiące burz. Czas prostej, ślepej wiary minął dla ciebie - nadchodzi czas świadomości.
Bardzo trudno mówić o wyższych przeżyciach duchowych słowami, które są przystosowane do niższej dziedziny świadomości. Emerson, który doświadczył tego. stanu świadomości,
o jakim mowa - powiada: "Słowa każdego człowieka, mówiącego o swych przeżyciach w świecie duchowym, muszą się wydawać pustym dźwiękiem temu, co sam nie przebywał w tej dziedzinie myśli. Nie mam śmiałości mówić o tym. Moje słowa nie mogą wypowiedzieć całej wielkości życia ducha: są zbyt chłodne i niewystarczające. Tylko duch może natchnąć tego, kogo wybiera za swego herolda.W każdym razie pragnąłbym, nawet zwykłymi słowy, w braku świętych, dać choćby słabe wyobrażenie o niebieskiej siedzibie tego bóstwa -
i udzielić ludziom zebrane przeze mnie błyski myśli, które mi odkryły zdumiewającą prostotę i potęgę prawa wszechświatowego". - Raczej powinno to być odczute, niż pojęte rozumem - a jednakże nasz intelekt częściowo może ogarnąć to w takim razie, gdy oświecenie duchowe wznosi go w wyższe dziedziny.
Strony wykładu:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26