Wykład III
ŚWIADOMOŚĆ DUCHOWA
Prawidło dwudzieste pierwsze "Światła na drodze", łączące się bezpośrednio z tym, co miały na oku prawidła poprzednie, brzmi w sposób następujący:
21. Oczekuj rozwoju kwiatu w ciszy, która następuje po burzy - nie wcześniej. Kwiat będzie rósł, bujał ku górze, puści latorośle, da liście i pączki. Ale dopóki cala indywidualność człowieka nie rozwinie się; póki nie zapanuje nad nią cząstka Bóstwa, które ją stworzyło jako
środek dla ważnych doświadczeń i przeżyć; póki cała natura człowieka nie ukorzy się przed jego wyższym Ja: dopóty kwiat nie może się rozpuścić. Tylko wtedy nastąpi cisza taka, jaka bywa w krajach zwrotnikowych po ulewie, gdy natura pracuje z taką spokojnością, że można obserwować jej działalność. Takież zacisze nadchodzi i dla ducha zaniepokojonego. I w głębokiej ciszy odbędzie się zdarzenie tajemne, które świadczy, że droga jest odkrytą. Nazywaj to jakiem chcesz imieniem. Jest to głos, który woła tam, gdzie wszystko milczy; jest to goniec, nie mający rysów ani istoty materialnej - albo jest to kwiat duszy, co rozkwita. Zresztą niepodobna tego opisać, za pomocą jakichkolwiek porównań. Ale można to odczuwać, można tego poszukiwać, można tego pożądać śród szalonej burzy. Cisza ta może trwać tylko jedno mgnienie albo całe tysiąclecie. Ale ono się skończy- A jednak siła milczenia pozostanie z tobą. I znowu będziesz musiał walczyć i zwyciężać. Chwilowo tylko może natura trwać w ciszy".
Kwiat, który rozkwita w ciszy, po wielkiej burzy (i tylko w takich warunkach) - jest to kwiat "świadomości duchowej", ku którego stworzeniu dążyła roślina życia. Dla niej to wyrosło nasienie ducha i puściło korzenie, dla niej kiełek przebił się poprzez glebę bytu materialnego w dziedziny wyższe; dla niej rozwijał się listek za listkiem, zrzucając kolejno wszystkie osłony - aż w końcu ukazał się ledwie dostrzegalny zaczątek kwiatu ducha i aż się zaczął prawdziwy rozrost duchowy. Zjawienie się tego zaczątku świadomości duchowej - pierwsze promienie oświecenia - stanowi najkrytyczniejszy okres w życiu duszy. Oświecenie nadchodzi dopiero po burzy, dopiero wówczas, gdy zamiast wichru, gromów i błyskawic. - nastaje cisza.
Strony wykładu:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26