Wykład II
WIĘCEJ ŚWIATŁA NA DRODZE
Nie sądźcie, że powinniście bezwarunkowo przybierać wyraz "postny", bogobojny; nie należy być obłudnikiem, świętoszkiem, nie należy pokazywać ludziom, jakoby życie powszednie było niższe od waszej godności; nie należy manifestować swej "świętości" i odosobnienia w życiu. Niech każdy będzie naturalny - i cała rzecz. Nie lękajcie się śmiechu. Humor jest to jeden z najlepszych darów bożych, będących udziałem człowieka, a który go chroni od wykonywania wielu nierozsądnych uczynków. Śmiech bywa nieraz równie dobroczynny, jak modlitwa. Wielu zjawisk nie traktujcie zbyt poważnie. Nie dopuszczajcie, aby to, co jest tylko zabawą w dziecinnym ogródku świata - wydawało się wam zbyt realnym. Wiele rzeczy w życiu, to po prostu mało co więcej, niż żart dla tych, co się mogą podnieść na wyżynę i z tej wyżyny świat obserwować. Wszystko to jest prawie zabawą, która dzieci Boże przygotowuje do życia rzeczywistego. Nie mamy potrzeby szeroko wykładać prawidło dwudzieste, gdyż jest ono wyłożone tak szczegółowo, że żadnych nieporozumień wywołać nie może. Uczcie się go z wielką uwagą - jest w nim drogowskaz życia dla uczniów. Wyrażenia jego wniosków są podniosłe; uczą was - jak otwierać duszę swemu rozwijającemu się wyższemu Ja, abyście mogli wszystko widzieć w świetle, które płonie wewnątrz was. Słuchajcie słów
tego prawidła. "Szukaj drogi, głęboko uchyliwszy swą duszę przed gwiazdą, której światło blado migota w tobie. W miarę, jak nieustannie będziesz czuwał i hołd jej składał - będzie ono płonąć coraz promienniej. I wtedy poznasz, żeś znalazł początek drogi. A gdy dojdziesz do jej końca, światło to stanie się nagle światłem nieskończonym". Czytajcie też uwagi, dodane do powyższego prawidła. Wszystkie te nauki prowadzą do pełnego rozkwitu świadomości duchowej.
Dwudzieste pierwsze prawidło nakazuje nam "czekać rozkwitu kwiatu w ciszy, która nadchodzi po burzy", i kwiat ten. rozkwita jedynie w tym czasie. Tęcza świadomości duchowej objawia się tylko po wielkiej burzy, która nami wstrząsnęła. Jest to - boskie znamię schodzącego na nas pokoju".
Następny wykład poświęcony będzie kwestii o świadomości duchowej. Rozważymy w nim dwudzieste pierwsze prawidło i to, do czego się ono odnosi. Jest to kamień naszej nauki. Sklepienie, które na nim spoczywa - musi również być opisane, ale kamień węgielny należy poznać wszechstronnie przed wszystkim innym. Uczcie się gorliwie tego drugiego wykładu w ciągu miesiąca - a wtedy będziecie w stanie zrozumieć to, co nastąpi w prelekcjach następujących.
Strony wykładu:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26